Κυριακή, 22 Δεκεμβρίου 2013

Τα μαυρα μου.....

Εκλαιγα παλι στο τηλεφωνο για καμια ωρα .
Και αλλη μια αφου κλεισαμε .
Αυτο το κλαμα που τρομαζει ο αλλος μηπως επαθες αναρροφηση .
Εκεινο το κλαμα το βαθυ που εκει που πνιγεσαι πας να παρεις ανασα και μαζι με την ανασα ακουγεται ενα υστερικο ''ηηηηηηηηηηηηη'' να βγαινει απο τα πνευμονια σου .
Ειμαι γελοια οταν κλαιω .

Εδω και αρκετο καιρο απλα κλαιω .
Οχι καθε μερα .
Μια φορα τον μηνα ομως κλαιω .
Τις πιο πολλες φορες 2-3 μερες πριν μου ερθει περιοδος .
Να υπογραμμισω ομως οτι ειναι καινουρια συνηθεια αυτη - Δεν την ειχα ας πουμε περυσι.
Τι πενθος κι αυτο τον τελευταιο καιρο ...
Εχω θαψει και εχω αναστησει τον εαυτο μου  καμποσες φορες.
Μου κανω παραπονα ! Μου γκρινιαζω !
Που τοσα χρονια εψαχνα τον εαυτο μου για να φτασω σημερα να λεω πως ακομα παιζω μπαλα χωρις μπαλα ... Οχι να το λεω . Να το Ξερω.
Και τι καταλαβα τοσα χρονια ;
Καμια φορα λεω ''Αυτη ειμαι'' αλλα για καποιο λογο δεν μου φτανει.
Δεν μου φτανω.


8 σχόλια: