Παρασκευή, 24 Σεπτεμβρίου 2010

Κουραστηκα

Και καθως πηγαινα στη Σχολη -Παρασκευη πρωι-πρωι-,
μεσα στο 220,
στη Γαλαρια,
ετοιμη να βγαλω τα συκωτια μου,
ΑΝΑΚΑΛΥΨΑ
κατι τραγικα τραγικο...
Προχθες καποιος περασε την τσαντα μου για καδο και πεταξε μεσα ενα μπλε κουτακι για να 'χω να θυμαμαι οτι οσο και να πειθω τον εαυτο μου οτι υπαρχει ελπιδα αυτα τα μπλε κουτακια κανουν παρτυ μαζι με τον αγοραστη τους καθε φορα που με βλεπουν...


~!~


Εφτασα στα ορια μου-τα ξεπερασα-κι ακομα εδω προσπαθω να ξεχασω τι εχει κανει για να μπορω να συνεχιζω την αρρωστημενη μου προσπαθεια να του δημιουργησω συναισθηματα οταν αυτος ειναι ηδη σιγουρος οτι εγω εχω γι αυτον...Γραφω σαν αποτυχημενη..Σαν να ζητιανευω συναισθημα οταν η ιδια το εχω απορριψει απειρες φορες και το εχω χαρισει ελαχιστες...Βαρεθηκα να νταντευω τον εαυτο μου...


Του χαριζω υλη για να παρω ψιχουλα πνευματος...Ακουγεται σαν ανταλλαγη που εγω διατηρω συνειδητα...Εχω αρρωστησει...Εχει κολλησει το μυαλο μου...



Παει για υπνο λεει.
Ειναι κουρασμενος.
 Λεει ...Ζησε!Αυριο πεθαινουμε...
Μια γαμημενη αισθηση θανατου μου τρυπαει την ψυχη...Νιωθω γελοια που γραφω ολα αυτα..Μου αξιζει αλλωστε...Συνηθισα να παραπονιεμαι...


Παω για τσιγαρο..





3 σχόλια: