Πέμπτη, 5 Αυγούστου 2010

Μια μερα μετα την προηγουμενη...

Επιτελους ή και οχι...
Δροσια-Ισκιος-Μπυρα-Τσιγαρο

Δυσκολευομαι να ξεκαθαρισω σκεψεις ..Η μια πανω στην αλλη τσαλακωμενες οπως τα ρουχα μου μεσα στην ντουλαπα...
Μια απογοητευση εντονη που αδυνατω να την χρεωσω σε καποιο συγκεκριμενο ατομο ή κατασταση..

Αβιαστα το μυαλο στεκεται στον Δασκαλο..
Δεν μπορω να παρω ανασα..
Μια αδεια σοφιτα με ενα μεγαλο παραθυρο..Ενα σπασμενο πιανο,Πεταμενες σκεψεις και φαλτσες μουσικες..

Στην συνεχεια ερχεται ''Εκεινη'' και η εισβολη της στην ζωη μου..
Ηρθε -Εφυγε
Ηρθε -Εφυγε
Ηρθε -Εφυγε
...
Μεινε ...μου ειχε πει...

Αντιπαρος και το μυαλο μου σαν φλιπερακι πεταει την μπαλα στα πιο επικινδυνα σημεια του...
Η Αντιπαρος και η Διαμονη μου εκει..
Μια περιοδος της ζωης μου που ολοι θα ζηλευαν και θα μισουσαν..
Αγγιζοντας τα ορια μου,ξεπερνωντας τα ονειρα μου,μια θαυματουργη σκαλα με κατεβαζει στην θαλασσα..Ενα ποδηλατο,
-''τι χρωμα θες να ειναι;''
-''μπλε !!''

Eνα μπλε ποδηλατο!

Ψαχνοντας για φυγη εγκλωβιζομαι σε αδιαφορα βηματα περαστικων.
Φοβισμενοι, κουρασμενοι, ενθουσιασμενοι, χαρουμενοι, απογοητευμενοι, ξενερωμενοι,
χαμογελαστοι, νευριασμενοι, ανεκφραστοι...

Αα...κι Εγω...
με το Τεραστιο ''ΕΓΩ'' μου..

Ας βρεξει!!Ας επεφταν δυο δακρυα..
Δυο μονο σταγονες..

1 σχόλιο:

  1. sthn kardia mou stalaktites apomeinane oi pikres
    pou mou kerasan ta niata mes ths ftwxias mou th strata

    ta kalytera mou xronia htan xionia htan xionia

    ΑπάντησηΔιαγραφή