Κυριακή, 22 Δεκεμβρίου 2013

Τα μαυρα μου.....

Εκλαιγα παλι στο τηλεφωνο για καμια ωρα .
Και αλλη μια αφου κλεισαμε .
Αυτο το κλαμα που τρομαζει ο αλλος μηπως επαθες αναρροφηση .
Εκεινο το κλαμα το βαθυ που εκει που πνιγεσαι πας να παρεις ανασα και μαζι με την ανασα ακουγεται ενα υστερικο ''ηηηηηηηηηηηηη'' να βγαινει απο τα πνευμονια σου .
Ειμαι γελοια οταν κλαιω .

Εδω και αρκετο καιρο απλα κλαιω .
Οχι καθε μερα .
Μια φορα τον μηνα ομως κλαιω .
Τις πιο πολλες φορες 2-3 μερες πριν μου ερθει περιοδος .
Να υπογραμμισω ομως οτι ειναι καινουρια συνηθεια αυτη - Δεν την ειχα ας πουμε περυσι.
Τι πενθος κι αυτο τον τελευταιο καιρο ...
Εχω θαψει και εχω αναστησει τον εαυτο μου  καμποσες φορες.
Μου κανω παραπονα ! Μου γκρινιαζω !
Που τοσα χρονια εψαχνα τον εαυτο μου για να φτασω σημερα να λεω πως ακομα παιζω μπαλα χωρις μπαλα ... Οχι να το λεω . Να το Ξερω.
Και τι καταλαβα τοσα χρονια ;
Καμια φορα λεω ''Αυτη ειμαι'' αλλα για καποιο λογο δεν μου φτανει.
Δεν μου φτανω.


Τετάρτη, 2 Οκτωβρίου 2013

Τελευταιο τσιγαρο .

Σταματησε να βρεχει ..

Κοιταζω την καρεκλα απεναντι .. Αδεια !
Ο τοιχος απο πισω .. Αδειος ..!
Εγω;;;

Πως να φαινομαι στον τοιχο;;;
Πως να φαινομαι στους ''τοιχους'' που γνωριζω καθημερινα;;;

Παρασκευή, 14 Σεπτεμβρίου 2012

Θελω να καψω ολες εκεινες τις σελιδες που μου φερνουν πονο...
Ποια ημουν; Ποια ειμαι; Και σε ποια προκειται να εξελιχθω; 
Το παρελθον θα με κυνηγαει οσο ΕΣΥ θα μου το θυμιζεις!!
Δεν ξεχνας ποτε να μου το θυμιζεις...

Σάββατο, 17 Μαρτίου 2012

Δεν ξερω τι ωρα ειναι γιατι αυτος ο υπολογιστης ειναι τερμα αποσυντονισμενος αλλα υπολογιζω πως σε κανα 2ωρακι ξημερωνει...οποτε εχω ενα 2ωρακι ακομα..
Ο Χρηστος κοιμαται...Σταματησε να ροχαληζει εδω και κανα τεταρτο.
Εγω εχω κανει ενα δωματιο μεσα  στο καπνο...και συνεχιζω να τα καιω για παρτη  μου..
Ξεκινησε να ροχαληζει ξανα..δηλωνει την παρουσια του για να μην ξεχαστω...
Ακουγοντας σαπιες μελωδιες ψαχνω την νυστα και αναρωτιεμαι γιατι ο Υπνος με παιρνει μονο οταν εχω να κανω κατι σημαντικο..
Tον τελευταιο καιρο ειμαι καλα.. Μπορω να πω πως ειμαι αλλος ανθρωπος...
Παθαινω κατι κρισεις του στυλ ''Οχι  ρε μαλακα δεν ειμαι εγω αυτη...!!'',
αλλα γενικα εξελισσομαι σ αυτο που δεν θα θελα ποτε να γινω και που θα θελα παντα να ειμαι...
Ησυχια - Ταξη και Ανασφαλειες..για την ωρα λιγοτερες απο πριν...
Μεσα σε 4 μηνες εχω περασει εσωτερικες δοκιμασιες που δεν φανταζομουν ποτε πως θα μου στοιχησουν τοσο ... Μετα απο καθε δοκιμασια και μια Επιλογη... Επιλεγω πλεον το Πρεπει... Και παραδοξως το επιλεγω αβιαστα... Εννοω... αλλαζω... και αυτο γινεται αμεσα και συνειδητα πλεον...
Ας μην γινουν ολα μπουρδελο ξαφνικα ... Ειμαι αρκετα κουρασμενη για να το αντεξω...
Τελευταιο τσιγαρο...
Ο Χρηστος εχει κουλουριαστει στο κρεβατι..μπορει και να ζηλευω...

Καλημερα..

Κυριακή, 12 Φεβρουαρίου 2012

...Ποτε δεν μπορεσα να εξηγησω γιατι μισω τοσο πολυ τον εαυτο μου...
.......Γιατι αφηνω τον εαυτο μου να μαραζωνει ετσι μεσα του......
....................Νιωθω αρρωστημενα απελπισμενη..................................
Κανενας δρομος φυγης ... ΘΕΛΩ ΝΑ ΦΥΓΩ!!!!!!!!! Φωναζω και δεν βγαινει φωνη...
Παλι επεσε η σταχτη πανω στα ρουχα μου και απλα την αφησα να με λερωνει....
Φωναζω Βοηθεια και κανεις δεν ειναι εκει....Ουτε εγω...... Βοηθεια.....Βοηθεια.....
Πρωτη φορα στην ζωη μου ζηταω Βοηθεια... Λυγισα μαλακα ειλικρινα εχω προβλημα!
Δεν μπορω να σκεφτω ! Θολωσα ! Δειλα βγαινουν τα δακρυα σαν καποιος να τα σπρωχνει πισω...!
....Νιωθω την ψυχη μου να με εγκαταλειπει...



Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2011

Παει καιρος απο την τελευταια φορα που μπηκα για να δημοσιευσω κατι...
Τα προχειρα μου γεμισαν σκουπιδια..
Σκουπιδια που ποτε δεν εσβηνα..
Παντα μ'αρεσε να χαζευω τις βρωμιες που αφηνει πισω του ο Χρονος..

Τον τελευταιο καιρο ειμαι ευδιαθετη..Δεν τολμω να πω ευτυχισμενη γιατι
καποιος εκει πανω γελαει μαζι μου οταν χαμογελαω..
Δεν συνηθιζω να γραφω οταν ειμαι καλα..
Εχω συνηθησει να παραπονιεμαι και η ''χαρα'' με σαστιζει...

Μετα απο αρκετο καιρο εδιωξα απ'την ζωη μου ενα παρασιτο..
Ενα απ'αυτα που αγαπαμε πολυ οταν μας καταστρεφουν...
Ενα απ'αυτα που τα διαλλεγουμε ακριβως γιατι ξερουμε ποσο κακο μπορει να μας κανουν..
Η ιστορια ειχε ως εξης ...:
Κοιτα εγω τωρα νιωθω πολυ κενη...Κατα καιρους το κενο μου βαραει σαν μαλακισμενο και δεν μ'αφηνει να αναπνευσω...Η χαρα για καποιο λογο δεν χωραει στην ζωη μου γιατι ως ηθελημενα καταθλιπτικη δεν δεχομαι οτι η Ζωη ειναι ευλογια...Μονη μου βαρεθηκα να σκοτωνω ο,τι ευχαριστο μου συμβαινει γιατι εν τελει δεν εχει και τοσο ενδιαφερον...Ψαχνω καποιον να με χρησιμοποιησει , να πατησει πανω μου...Απο παλια οι Αντρες ειχαν πολλη δυναμη πανω μου..Λιγο μικροτερη απ'αυτην που ειχα εγω πανω σ'αυτους...Βρηκα λοιπον εναν Δυστυχισμενο...Εναν wannabe Θυτη...Εναν απ'αυτους που ψαχνουν την χαμενη τους ελευθερια σε φυλακες και υπογεια...Και καπως ετσι που λες ξεκινησε...Σπαταλησα ολη μου την ενεργεια 2 γαμημενα χρονια Γιατι;;Για να αποδειξω στον εαυτο μου πως δεν ποναω οσο και να με χτυπας;;Πως μπορω να σου δημιουργησω συναισθηματα ΕΓΩ;Το κομματι κρεας;Γιατι ετσι Αυτοβαφτιστηκα καποτε και μ'αυτο εμαθα να ζω...Κι ομως ηρθε η στιγμη Οχι που ειπα φτανει...Η στιγμη που μαυρισε τοσο η ψυχη μου που μπηκε στην μεση το ενστικτο της αυτοσυντηρησης και απλα μια μερα ξυπνησα παλι κενη...Κενη ακομα κι απο μαυριλα...Κενη απο συναισθηματα-θετικα ή αρνητικα...Και ετσι τελειωσε...Οπως αρχισε...Γιατι οσο με χτυπουν ποναω και σιχαινομαι τον εαυτο μου οταν το λεω γιατι καποτε -οταν ημουν ακομα παιδι- ορκιστηκα να μεινω κενη για παντα και να που η Ελπιδα με εφερε παλι στον λαθος δρομο...


Καποια ''συμβολαια'' που κανουμε με τον εαυτο μας δεν σπανε ποτε...
Οσες ψυχοθεραπειες και οσες ωρες και να μεινεις με τον εαυτο σου δεν σπανε...Στο Ορκιζομαι...
Εισαι φυλακισμενος...Και μιλαω ως η πλεον αισιοδοξη εθισμενη στην νικοτινη και τις σοκολατες!

Δινω πολλη σημασια στο κομματι αυτο γιατι ακομα μαθαινω τον εαυτο μου και ηταν ενα κομματι που οσο κακο μου εκανε τοσο καλο μου κανει τωρα...Τωρα που ξερω...Που ειμαι σιγουρη...Που καταλαβαινω πως εγω ειμαι αυτη που παντα κυνηγουσα τον πονο κι οχι αυτος εμενα...Δεν ξερω τι θα γινει αυριο...Δεν με αφορα τι εγινε εχθες...Σημερα μου συμβαινει κατι πολυ αληθινο ομως...Σημερα δεν θα κοιμηθω με κλαματα,ενοχες,παρανοικες σκεψεις,σβησμενα τσιγαρα διπλα στο μαξιλαρι μου και σκισμενες σελιδες που κλαψουριζουν...Σημερα θα ξαπλωσω με εικονες,ονειρα και χαμογελα γιατι  καποιος μου τα  χαρισε και για 1η φορα τα δεχτηκα...Κι οταν κανω δευτερες σκεψεις τις φτυνω και τις παταω!Ειναι δυσκολο πολυ να αλλαξεις ξεπεσμενε μου εαυτε...σκεφτομαι...Ο υποσυνειδητος μου εκτελεστης πρεπει να εκτελεστει!Η πειραγμενη φυση μου με θετει καταδικασμενη σε συνεχη εσωτερικη αυτοκτονια αλλα ειμαι μικρη ακομα ρε μαλακα κι αν μεγαλωσα ετσι...πως περιμενω ΕΤΣΙ να μεγαλωσω.....;

Αποσυρομαι...
 
                                 Ονειρα Γλυκα μας 

Δευτέρα, 6 Ιουνίου 2011

''legoland''...με εισαγωγικα ,3 τελειες και μια αγκαλια

Ηταν...Διαφορετικα..Πιο ομορφα και πιο αληθινα απο ποτε..
Το ξημερωμα μας βρηκε στην ''legoland'' αγκαλια..
Ειναι καποιες φορες που το παραμυθι μοιαζει να ζωντανευει μπροστα στα ματια σου
και η πραγματικοτητα φανταζει μεγαλη απατη..
Χωρις ρολογια αυτη τη φορα αλλα με το φως να μας βιαζει την ''ελευθερια'',
μια ελευθερια που πλασαμε μονοι μας και που ειναι τοσο αληθινη οσο και οι ''φυλακες'' μας,
γυρισαμε σιγα σιγα παλι στις ζωες μας..
Σαν ενα ονειρο και σαν ενα ψεμα που λες στον εαυτο σου και που...που και που πιανεσαι να αντιφασκεις..

                         
Τωρα ομως δεν φοβαμαι ..

Τρίτη, 26 Απριλίου 2011

Και τωρα ας σβησουμε τα φωτα..
Δεν τα χρειαζομαστε..
Ειμαστε αυτοφωτα πλασματα..
Εμεις .. Συνειδητοι δεσμωτες αναμεσα στον ουρανο και τη γη..
Εμεις.. Με τα ποδια δεμενα στη γη και το βλεμμα καρφωμενο στο γαλαζιο το λευκο και το ...πορτοκαλι...
Να χαμε εναν ταφο γεματο λουλουδια και μολυδια χρωματιστα..
Να χαμε ενα χαμογελο και ενα καδο να το πεταξουμε..
Να χαμε ενα ονειρο και καποιον να μας ξυπνησει..
Να χαμε λιγη αγαπη να σκοτωσουμε..
Ζωντανη στην νεκρη πραγματικοτητα ..
Σε ενα θεατρο σκιων το φως σου ριξε..
Ποιος να διωξει την βαρια ανασα που καιει σβηστη...
Πες μου πως ολα ηταν αλλου βιωματα 
που καταλαθος φυλακιστηκαν στην δικη μου μνημη..
Η ανασα του μυριζει ακομα αιμα δικο μου..
Τον αγαπω τον εκτελεστη της νιοτης μου...

Τρίτη, 15 Μαρτίου 2011

sinn-αντηση...

Μια συναντηση με καποιον απ το παρελθον
περασαν 2 χρονια...
19 ωρες εσωτερικης ηρεμιας
χωρις δευτερες σκεψεις
χωρις αγχος
χωρις κλαματα
και μετα πηρα ενα ταξι
''Αγιο Φανουριο''

μεγαλη απατη
κατι παιζεται πισω απο την πλατη μας
χοντρο παιχνιδι σου λεω γινεται
ο Καληνυχτακιας ειπε οτι
ο γιαλος ειναι στραβος
πεταξα μερικες ενοχουλες στον γιαλο λοιπον
γιατι ειχα βαρυνει

ενας Γαλλος πριν λιγο καιρο μου υποσχεθηκε free hugs
ενας...καποιος... εχθες μου ειπε...:''Σ'αγαπαω. αναμφιβολα'' και γυρισε στην ζωη του
αρρωσταινω!!!!!!!!! ο κοσμος ειναι αρρωστος!!!
..κι εγω..

  
ετσι για την καλημερα...
ή τα ονειρα γλυκα στην περιπτωση μου...

Πέμπτη, 10 Φεβρουαρίου 2011

Σημειωσεις

"Επισημως Τεταρτη 09 Φεβρουαριου 2011

00.27   Για μια ακομα εβδομαδα η Τεταρτη με βρισκει στον Σταυρο..
Σημερα ομως μοιαζει ανυποφορο..
Εχω βγει στο παρκακι απεναντι και καθομαι Μονη σαν....Μονη...
Μονη λοιπον και κυριως ...Μονη..,
ακουω θορυβους και κοιταω γυρω μου σαν Χαζη..
Το  ''Χαζη'',το ''Μονη'',το ''Αφηρημενη'' και το ''Ασυνεπης'' με κυνηγουν
σαν χαρακτηρισμοι απο οταν αρχισα να καταλαβαινω
(ατυχες παραδειγμα-δεν καταλαβα ποτε)..
Ο Μαρκος εχει δεκατα..
Θελω να μπω μεσα αλλα ξερω οτι δεν θα αντεξω για πολυ..
Η λογικη ερωτηση που πρεπει να κανω στον εαυτο μου θα ηταν: 
''Γιατι ηρθες Σταυρο ρε Νουμερο;''
Η απαντηση δεν πλησιαζει καν την λογικη οποτε απορριπτεται..
Ελπιδα...
Μονο αυτο μου ερχεται στο μυαλο..
ΕΛΠΙΔΑ...
Και ενω η Ελπιδα βρισκεται με το ενα ποδι στον ταφο,
η Ασφυξια καραδοκει σαν αχορταγο κορακι..
Λυσσαει να παρει τη θεση της και τελικα νικαει..
Eδω ειναι που ο καπνιστης ερωτευεται
 το τσιγαρο και 
γινεται φιλος με τον προσεχη καρκινο..
Οχι Οχι! Μην μπερδευεσαι Αιγοκερος ειμαι...
Ο Μαρκος κατουραει τα θαμνακια.
Τι υπεροχη κινηση..
Μου θυμησε τον παππου μου..
Ο παππους μου θα πεθανει..Συντομα..
Ειναι αρρωστος...
Αν του ελεγα να με παρει μαζι του; 
Λες να πιασει;

Η Ασφυξια συνεχιζεται αγκαλια με την Παρανοια..
01.26
Εχει κοσμο σημερα...
Μισω να εχει κοσμο..
Τι ωραιο παρκακι!
Νιωθω τοσο απροστατευτη ...
Τι ωραια αισθηση...

Αναψα τσιγαρο.
01.41
Πεταξα το τσιγαρο.
Παιρνω βαθιες ανασες.
Κανω σαν το 5χρονο που το πεταξε ο πατερας του στη θαλασσα για να μαθει να κολυμπαει.
Σχεδον ακουω τον πατερα μου να λεει :''Φτου σου νερακι''
Φτου σου νερακι λοιπον...
Μολις περασε ενας τυπος με μακρια ομορφα μαλλια και με ρωτησε
''Εισαι Απορη ή Φιλοσοφος;''
''Τιποτα απο τα δυο..'' Του απαντησα..
Τιποτα λοιπον. Μου την δινει η λεξη Τιποτα.

Μεσα πια και πλησιαζοντας στο τελος το μαγαζι αρχιζει να αδειαζει επιτελους..
Νιωθω καλυτερα τωρα...
Νευριασα..Μολις...
Με τον εαυτο μου παντα..
Γαμημενη συνηθεια!!!!
Και η ελπιδα συνηθεια εχει καταντησει!
Αυτη που νικαει τα παραμυθια ..Στην περιπτωση μου τα δημιουργει κιολας..
''Βουλιαζω''-Drigo-Toση ωρα περιμενα να βουλιαξουμε παρεα..

Παυση

Θηβαιο!Ναι! Θηβαιο θελω να ακουσω τωρα!
Ειδα τις κενες σελιδες του τετραδιου μου και θυμηθηκα το γνωστο στιχακι
''Θελω να σου στειλω μια λευκη κολλα χαρτι γιατι εισαι η μονη που μπορεις την σιωπη σου να διαβασει''

Λευκαδα λοιπον...Τι λιωσιμο...
Ποση ευτυχια μπορεσα να νιωσω μεσα απο τα δακρυα που πλημμυρισαν το δωματιο μου...
Το παραθυρο εσταζε Ανακουφιση....
Θαλασσα!!!
Μισω την διαδρομη προς το ''Καθισμα''..
Ποσες στροφες!!!
ΘΑΛΑΣΣΑ .......οπως... Πνιγομαι! 
Πνιγομαι!!!!
Δεν φωναξα Βοηθεια ΜΗ Μ'ΑΓΓΙΖΕΙΣ!

Ο Μαρκος μου εκανε νοημα... Φευγουμε..''

Κυριακή, 30 Ιανουαρίου 2011

Καιρος ηταν...

Τις προαλλες ειχα παει μια βολτα να απατησω τα συναισθηματα μου και να αποδειξω στον εαυτο μου οτι υπαρχει ακομα η πιο σκορπια μου πλευρα.Η ασυμαζευτη.Η ξεχασμενη...Ποτε ξεχασμενη.
Και Ναι Τα ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ Τα Νικαει Η Συνηθεια...
Ολα τα νικαει η συνηθεια.Ολους μας νικαει η συνηθεια..Εμενα με νικαει και ο υπνος που και που.
Ο υπνος χωρις ονειρα.
Μετα απο τοσο καιρο..οχι πολυ..Καταλαβαινω..Δεν καταλαβα ποτε.
 καληνυχτα

Κυριακή, 14 Νοεμβρίου 2010

Σιχαμενα γραφικη!

Ερχεται η Τεταρτη!
Θα ετοιμαστουμε γρηγορα γρηγορα και καθυστερημενες(κυριολεκτικα και μεταφορικα)
θα φτασουμε καπου κοντα στο μουσειο μπενακι να τραγουδησουμε
για τα μεγαλα του λογια και τα μεγαλα του ματια
για μια αδιαβατη νυχτα που σ αλλη νυχτα οδηγει και
για μια φωτια στο λιμανι που μας φωναζε να (μην) πεταξουμε την ζωη μας στα σκυλια
(και αναρωτιεμαι που να πεταξω την ζωη μου τοτε;στα σκουπιδια δεν χωραει,στην θαλασσα
επιπλεει και το καζανακι δεν την παιρνει κατω )
θαυματουργα θα βρεθουμε στην χαβαη και καπου αναμεσα στα μαγικα νησια του Νταλαρα
ενας κυριος θα φωναξει ''ΑΜΕΡΙΚΑ!!!!''
καθε βραδια του Κωτσαδαμ ειναι αξεχαστη..
εχει μια φωνη που το δικο μου αυτακι δεν θα ξεχασει ποτε!

ομως ειναι ξημερωματα κυριακης και ειμαι στο κρεβατι μου
και βηχω
ζεστο γαλα με μελι-mucosolvan-aerizane-και τσιγαρο!
αγγιζει την τελειοτητα!
νομιζω οτι τελευταια Εγω Εχω Χασει Την Μπαλα!
και εχω φαει φρικη γιατι εκτος των αλλων ηταν και ακριβη.
το μυαλο μου κλειδωνει μονο του
δεν σηκωνω τηλεφωνα
δεν επικοινωνω
δεν κοιμαμαι
πινω
καπνιζω
βηχω
δεν τρωω(ψεμα).
Μα παντα ετσι ημουν ;Καλα πως με αντεχουν ; Δεν πανε καλα!

Σχεδον ενας χρονος περασε απο την μερα που τον γνωρισα .
Αποφασισα να φερθω σαν 20χρονη και να σιγομουρμουρισω ο ερωτας με ερωτα περναει!
Και ΝΑΙ!
Δεν περναει!
Απο το στομαχι παντως περναει σιγουρα γιατι προχθες ξερασα τεσσερις φορες
διαβαζοντας την φραση ''-κοπηκε λογω λογοκρισιας (καποιος ειναι χεστης)"
Ηθελα να απαντησω ''ρε μαλακα ξεκολιαρη τωρα καταλαβες οτι δεν εισαι μονος;τι την θες την παρανομη γκομενα ρε χεστη;ε;μιλαααααα τι με θες ρε μαλακισμενε;να νομιζεις οτι πηδας;;;νομιζεις οτι ξενοπηδας;;;;;ε;;;;αρχιδια!σε λυπαμαι και σου καθομαι κακομοιρηηηηηη!εχεις κοιταξει το πουλι σου -εεεε- την μουρη σου δλδ στον καθρεφτη μωρη μυξα;εισαι για μπατσες καραγκιοζη-κοφτο να τελειωνουμε ετσι κι αλλιως αχρηστο ειναι τσαμπα το χεις και κρεμεται το σαπιο'' ομως η απαντηση περιοριστηκε σε ενα ''ΠΟΤΕ ΟΜΩΣ '' και τελειωσε η υποθεση.
Καλα νομιζεις τωρα οτι τελειωσε η υποθεση; κραταω εγω ποτε χαρακτηρα; εισαι ηλιθια κοπελα μου;
τι με εχεις για καμια αξιοπρεπη ;
η ιστορια επαναλαμβανεται μαλακα... εχω γινει ξεφτιλα στον εαυτο μου σου λεω...
ποσο ζητιανοκοριτσο μπορει να ειμαι;
στο κουτελο μου γραφει :
ΑΧ ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΑΓΑΠΗΣΕ ΜΕ ΛΙΓΑΚΙΙΙΙ
ΕΛΑΑΑ ΚΑΙ ΘΑ ΚΑΝΩ Ο,ΤΙ ΘΕΣΣΣΣ
ΠΕΣ ΜΟΥ ΨΕΜΑΤΑΚΙΑ ΤΑ ΠΙΣΤΕΥΩΩΩΩ
ΕΛΑ ΘΑ ΣΟΥ ΚΑΤΣΩ ΚΙΟΛΑΣ ΚΙ ΑΣ ΚΛΑΙΩ ΜΕΤΑ 
ΘΑ ΚΡΑΤΗΣΩ ΤΙΣ ΜΥΞΕΣ ΜΟΥ ΓΙΑ ΕΝΘΥΜΙΟ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ Σ ΑΓΑΠΑΩ


Πωπω τι εχω παθει σημερα! τετοια σιχαμαρα καιρο εχω να την νιωσω!

Εχει υπεροχα ματια και την πιο ζεστη αγκαλια που εχω παρει...
Η Γιωτα μου ειχε πει πως μια μερα θα κοιμηθουμε αγκαλια...
Περασε ενας χρονος και καθε φορα που τον βλεπω κοιταει το ρολοι του...
Δεν θα κοιμηθουμε ποτε αγκαλια...
Δεν θα ξυπνησουμε ποτε μαζι...
Πως μπορει...;
Πως αντεχει να με κραταει εκει γνωριζοντας οτι υποφερω
ακομα κι αν ειναι επιλογη μου και το κανω συνειδητα...
Γιατι δεν με προστατευει αφου ισχυριζεται πως μ'αγαπαει...;
Μου ειχε πει πως η καρδια μου χτυπαει δυνατα...
Η δικη του καρδια χτυπαει καθολου;
Χτυπησε ποτε δυνατα;

Ηλπιζα να νιωσω καλα σε καποιου αλλου την αγκαλια αλλα δεν γινεται ...το δοκιμασα και ηταν καταστροφικο...εφυγα κλαμενη απο τον Α.Δημητριο...ηταν συμφοιτητης και συνομιληκος και μαλλον οχι και τοσο σιγουρος για το τι θελει..ενιωσα γελοια που αφησα τον εαυτο μου να κοιμηθει με καποιον αλλο ...ενιωσα σαν να με αδειασε...νιωθω περιεργα..ολες μου οι κινησεις ειναι λαθος..


παω να κοιμηθω -τοσες σκεψεις μαζι -με σιχαινομαι αποψε
Μακαρι να ηταν εδω η Γιωτα...
καλημερα...

Παρασκευή, 5 Νοεμβρίου 2010

Κουραστηκα να λεω οτι κουραστηκα να λεω οτι κουραστηκα να λεω οτι κουραστηκα.....

Ακουγοντας cinematic orchestra και χαλαρωνοντας με την φορμα και την υπεροχα μαυρη μπλουζα που ηθελα να βαλω οταν το συναντησω στο κρεβατι διπλα στη νατασα -ωχ μια σκεψη-ωχ δυο σκεψεις--ωχ ERROR
ERROR
ERROR
ERROR
ERROR
ERROR

(το kinder bueno θα φταιει)

Εχω αρχισει την αποτοξινωση.
Πεταξα τον υπολογιστη μου και αρχισα να κλεβω τα laptop των φιλων μου
οταν ροχαληζουν.Τοσα χρονια στο διπλανο δωματιο με τον ππατερα μου εμαθα πως
οταν ξεκινησουν οι ηχοι "χρρρρ" , "ιιιιιφφφφφφφφ" , "γκρρρρρααααφιχχχχ"(αιχμοριτιδα)
ολα τα αλλα σωπαινουν!!!!

δεν εχω ορεξη - μαλλον πρεπει να κοψω το τσιγαρο για λιγο..
βηχω 2 εβδομαδες ασταματητα....και καπνιζω ασταματητα
ειμαι ερωτευμενη με το τσιγαρο

σημερα στο λεωφορειο ηθελα να τσιριξω και να ξερασω μαζι
ελιωσα ωρες στο χοξτον και ηπια 4 καφεδες
εφαγα σουβλακι και μια γυφτισα μου ειπε την μοιρα
μου ειπε ''θα σαι παντα αγαπησιαρα και καυλιαρα''
μετα καταλαβα οτι σε ολες το ιδιο λεει
ο μανωλης ειναι ομορφος
η νατασα ειναι δουλευταρου
ο νικολας μεγαλωνει
ο αλεξανδρος ειναι μικρος
η ιλιαννα εκοψε τα μαλλια της
η μανα μου ειναι αρρωστη
ο πατερας μου γκρινιαζει
ο θειος της νατασας εχει χιουμορ
ο αδερφος της νατασας εχει μια ομορφη κοπελα
η ρενατα εγινε κινεζα και η τατιανα καστανη
η νανα ειναι δικηγορος
και η αλικη ειχε πυρετο το πρωι
ο πανος θελει να με πηδηξει
εχω κομπλεξ για το στηθος μου
ο κωσταντινος εχει ωραια φωνη
ο βαγγελης χαθηκε
το ζυμαρι μεγαλωσε και μου λειπει πολυ
η γιαγια μου πεθανε περυσι
ο παππους του μανωλο μανωλο πεθανε αλλα ποτε δεν μας ειπε πότε
ο αδαμ παιζει προ
ο πατερας μου τα βραδια ροχαληζει
οταν ημουν μικρη δεν φοβομουν το σκοταδι
η μαργαριτα ειναι στην νορβηγια
στην αγγλια η ωρα ειναι 02.13πμ
στη ελλαδα δεν ξερω
πεινασα για παπατοσαλατα
θελω να καπνισω ολη την marlboro
δεν μ αρεσουν τα μπλε χαρτακια
θελω να βαψω το δωματιο μου
θελω να γκρεμισω το δωματιο μου
θελω να κοιμηθω σε ενα παγκακι
αγαπαω το δωματιο μου...
θελω να κοιμηθω στο συφνεικο
θελω να παω στην μανη
θελω να μην βηχω
θελω να εχουμε παστιτσιο αυριο
θελω να μ αγαπαει ο ...(κοπηκε λογω λογοκρισιας)
θελω να μην τον ξαναδω ποτε..
θελω να υπαρχει Θεος
θελω να ημουν ο τιμοθεος
 
θελω να κοιμηθω....

καληνυχτα

Παρασκευή, 15 Οκτωβρίου 2010

ΚΑΛΗΜΕΡΑ...!

Ευπειθως αναφερω Αddicted αυπνη και ξυπνια και με την τσιμπλα στο αριστερο ματι.
Το δεξι το ετριψα με απελπισια οταν ειδα την νατασα να λεει ''ωχχχχχχχχχχχχχχ 11.30 πηγε παλι!''!!
Χμ....παλι αργησα να ξυπνησω!
Πρωτοτυπο......!!
Ξυπνητηρια !Παντα τα μισουσα!
Στην 2α λυκειου η Μαργαριτα μου ειχε παρει ενα ροζ ξυπνητηρι στην γιορτη μου με ενα σημειωμα ''Το δωρο συμβολικο μηπως συντονιστεις ποτε..''
Απαπαπα!Δεν το 'χω με τον χρονο...Καμια επαφη!!!
Τσαμπα πηγε το δωρο.Ακομα το χω διπλα στο κρεβατι με κοιταει παραπονεμενο που δεν το παιζω!
Μολις εφυγε η Νατασα.Παει να κανει μπανιο κατω στο σπιτι..
Μονη στη σοφιτα λοιπον..Λατρευω τις Σοφιτες...


Τελευταιο τσιγαρο και κατεβαινω να δω τι γινεται κατω στην Νατασα...
Αχχχχ... Ανασα...!

Χμ κατι ελεγα για την αισθηση του χρονου και εμενα...Ναι ναι...
Οταν πηγαινα 3η Λυκειου παραλιγο να χασω τη χρονια μου απο μονοωρες πρωινες απουσιες.
''Αν δεν κανεις 5 τσιγαρα και δεν πιεις 2 espressακια να ανοιξει το ματακι σου που πας για μαθημα καμαρι μου;''... σκεφτομουν..... και πηγαινα με το πασο μου...Στο δρομο παραπατουσα απο τη νυστα,Περνουσα κοκκινα φαναρια(γαμωτο ατυχη ημουν παντα...Παντα σταματαγαν να περασω..Ουτε ενα μπινελικι..Ουτε ενα ξοφαλτσο πατημα..) , επεφτα κατω σαν το πρεζονι, σταματουσα για τσιγαρο και ξεχνουσα στο παγκακι την τσαντα μου και αλλα τετοια συνηθισμενα για μενα..
Οι φιλες μου με κοροιδευαν...Ακομα με κοροιδευουν.. :(
Ε Αλικη...; Αλλα με συνηθησαν...Ξερουν πια....Ειμαι αγιατρευτα αφηρημενη και παντααα αργοπορημενη.
Ειναι ωραιο να Σ'αγαπουν με τα τεραστια ελαττωματα σου....
Κι εγω καμια φορα κανω την εκπληξη ως ενδειξη αγαπης...
Φτανω στην ωρα μου (αφου εχω πεισει τον εαυτο μου οτι πρεπει να μαι εκει κανα 2ωρο νωριτερα) το πολυ με 10 λεπτα καθυστερηση ετσι για να μην παθουν εγκεφαλικο απο την αποτομη αλλαγη..
Ωχ τελειωνει το τσιγαρο.... 2.04!!! αργησα!!!
καλημερα!!!! Καβουρι λαβ γιου σαν τρελη....

Πέμπτη, 7 Οκτωβρίου 2010

Τα μαυρα μου τα χαλια....

Εθισμενη σε μια κατασταση μετριοτητας..
Τοσο Σαπια που καταντα  Ιδανικη ..
Εγκλωβισμενη στο Τεραστιο(ξεπεσπενο) μου Εγω..
Χυνω τον καφε πανω στα γραπτα μου..
Μερικα παραμυθακια
Δυο τσιγαρα
Τρια τραγουδια στο repeat
..και νιωθω ετοιμη να πλημμυρισω για 1000στη φορα το δωματιο..

Προσεχως addicted ψυχικα νεκρη..

Το μυαλο μου ξεχειλιζει απο 
σκεψεις,
γεγονοτα,
ανθρωπους
 και η καρδια μου ξερναει με δακρυα κρυμμενα συναισθηματα...

Παρακμη..
Κι ομως απορω πως αντεχω ακομα να καταγραφω τις σκεψεις μου
στην πιο στειρα δημιουργικα περιοδο της ζωης μου..


Κοιτω το κουτακι διπλα στο κρεβατι μου.
Εκει μεσα εχω κρατημενες
ολες τις "σωσμενες" αναμνησεις μου.
Κριμα που ακομα και οι ομορφες σταζουν δακρυ.


Τα καταφερνει καλα...
Με συγκινησε ο μπασταρδος...
Ζηλευω λιγο που αυτος προχωραει ουσιαστικα την ζωη του οταν 
εγω στο παρελθον εχω αφησει την δικη μου πισω 
για να θρηνησω την απωλεια του...
Ομως δεν πειραζει..(σκεφτομαι)
Ισως και να το ειχα αναγκη..(καθησυχαζω τον εαυτο μου)
Τα ξημερωματα μιλησαμε λιγο.
Δεν ηταν μονος..(προς θεου)
Του ευχηθηκα καλη αρχη 
και οπως παντα αυτος ενιωσε ενοχες 
επειδη εδειξα καλη..πολυ καλη..σε σχεση  με την σταση του
και μου απαντησε 
"Σε ευχαριστω πολυ ομορφια μου
Σε φιλω γλυκα"
Βαρεθηκα να τον δικαιολογω..
Θα το κανω πολλες φορες ακομα
το ξερω..
Εχω τουλαχιστον συνειδηση της καταστασης.
Ειμαι μονη μου σε ολο αυτο..
Δεν υπαρχει πουθενα.
"Επιλογες" οπως θα ελεγε και η μαμα μου.

 Παω να κανω μπανιο - Καλημερα..









Παρασκευή, 24 Σεπτεμβρίου 2010

Κουραστηκα

Και καθως πηγαινα στη Σχολη -Παρασκευη πρωι-πρωι-,
μεσα στο 220,
στη Γαλαρια,
ετοιμη να βγαλω τα συκωτια μου,
ΑΝΑΚΑΛΥΨΑ
κατι τραγικα τραγικο...
Προχθες καποιος περασε την τσαντα μου για καδο και πεταξε μεσα ενα μπλε κουτακι για να 'χω να θυμαμαι οτι οσο και να πειθω τον εαυτο μου οτι υπαρχει ελπιδα αυτα τα μπλε κουτακια κανουν παρτυ μαζι με τον αγοραστη τους καθε φορα που με βλεπουν...


~!~


Εφτασα στα ορια μου-τα ξεπερασα-κι ακομα εδω προσπαθω να ξεχασω τι εχει κανει για να μπορω να συνεχιζω την αρρωστημενη μου προσπαθεια να του δημιουργησω συναισθηματα οταν αυτος ειναι ηδη σιγουρος οτι εγω εχω γι αυτον...Γραφω σαν αποτυχημενη..Σαν να ζητιανευω συναισθημα οταν η ιδια το εχω απορριψει απειρες φορες και το εχω χαρισει ελαχιστες...Βαρεθηκα να νταντευω τον εαυτο μου...


Του χαριζω υλη για να παρω ψιχουλα πνευματος...Ακουγεται σαν ανταλλαγη που εγω διατηρω συνειδητα...Εχω αρρωστησει...Εχει κολλησει το μυαλο μου...



Παει για υπνο λεει.
Ειναι κουρασμενος.
 Λεει ...Ζησε!Αυριο πεθαινουμε...
Μια γαμημενη αισθηση θανατου μου τρυπαει την ψυχη...Νιωθω γελοια που γραφω ολα αυτα..Μου αξιζει αλλωστε...Συνηθισα να παραπονιεμαι...


Παω για τσιγαρο..





Παρασκευή, 17 Σεπτεμβρίου 2010

Ξεπέρασες τον εαυτό σου!!!!


Εξυσε απαλα τα...γεννια του,
επαιξε με...τις κοριτσιστικες μπουκλες του και
μια...κουραδα βγηκε απο το...στομα του ! ''Σ'αγαπωωωω''
Αχαχαχα
Κατσε να στριψω ενα τσιγαρο γτ η υποθεση σηκωνει ψευτομαγκια και ψευτογεμισμα !
Ναι ναι!!Την ωρα που ξεστομισε την μαλακια κοιταγε το πουλι του -μπορει και να το χαιδευε στοργικα προετοιμαζοντας το για την προσεχη νικη του!

-Ελα το απογευμα απο δω, ειπε μετα την εκτοξευση της υπερτατης ατακας-κουραδας και εκει εκλεισε η συζητηση.

Πανηγυρισε για τον χειρισμο της υποθεσης πεος-σ'αγαπω-σεξ-πεος-ειμαι πολυ εξυπνος-σεξ πεος-πεος-πεος και ετρεξε στην τουαλετα να θαυμασει την κορμαρα του στον ολοσωμο καθρεφτη!"Αχ τι κουκλος που ειμαι!" εκανε και μια προβα τραβωντας το λουτρινο αρκουδακι -που του πηρε η γκομενα του στα γενεθλια- απο τα αυτια και κανοντας μια παλλινδρομικη κινηση σε slow motion !!!
Σου ευχομαι να σου σαπισει και να στο κοψουνε συντομα!

Ωραια η ανωτεροτητα αλλα...
ΛΙΓΟ ΝΕΡΟ!!ΦΕΡΤΕ ΜΟΥ ΝΑ ΜΥΡΙΣΩ ΜΙΑ ΚΟΛΩΝΙΑ(ας μην ειναι D&G)!ΝΑ ΦΑΩ ΕΝΑ ΠΑΣΤΙΤΣΙΟ!ΝΑ ΓΛΥΨΩ ΕΝΑ SOLERO!KATI!ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΙΩ ΟΛΟ ΤΟ ΒΟΣΠΟΡΟ!ΘΕΛΩ ΝΑ 'ΡΘΩ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΧΩΡΙΣ ΕΣΕΝΑ ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΝΑ ΖΩ(Κοργιαλας)!

Ναι δεν βοηθαει η αυτουποστηριξη ριχνοντας το στην πλακα..
Ας στριψω αλλο ενα τσιγαρο ..


Παω να πεθανω γιατι αν περιγραψω τα συναισθηματα μου αυτη τη στιγμη θα γινω γραφικη και θα αηδιασω...


...τα κοριτσιστικα παπουτσια μου δικα σου ...μαλλον τα χρειαζεσαι περισσοτερο απο μενα...

Τετάρτη, 25 Αυγούστου 2010

''Κι εχεις την ταση να με λυτρωνεις γιατι ο,τι αγαπας μετα το σκοτωνεις''.......



''εισαι ουσια στην ζωη μου'' μου ειπες την στιγμη που σου εξηγουσα οτι ξερω τι ειμαι για σενα..
την στιγμη που σου ελεγα πως δεν υποτιμαω την θεση μου στην ζωη σου...
το τελευταιο σου μαξιλαρακι...πετα με στο πατωμα,χτυπα με στον τοιχο...ΕΔΩ ΘΑ ΕΙΜΑΙ..
κι ουτε θα κλαψω ουτε θα γελασω..να σαι καλα μοναχα...Μοναχα να χαμογελας...
Ο συνειδητα κακος, κατα λαθος ομως...Καλος Μου Δασκαλος...



Κι ας ειναι καθε αρχη μας ενα καινουριο τελος,θα φτανω στο σπιτι ζαλισμενη απο τα τσιγαρα,δακρυσμενη απο τον φοβο,θα ξαπλωνω με τα ρουχα και με τα ματια μου μαυρα απο την μασκαρα που με κανει σαν panda..
Παντα θα φροντιζεις να υπαρχω κι εγω καπου εκει...
Να με φορας οταν κρυωνεις,να με λερωνεις οταν ματωνεις,να με μουσκευεις οταν δακριζεις,
να κρυβεσαι στην αγκαλια μου οταν φοβασαι,να μου μιλας οταν νιωθεις μονος,να μ'αγαπας οταν νιωθεις κενος,να με μισεις οταν νευριαζεις...

Υ.Γ : .....κοπηκε λογω λογοκρισιας...

Πέμπτη, 5 Αυγούστου 2010

Μια μερα μετα την προηγουμενη...

Επιτελους ή και οχι...
Δροσια-Ισκιος-Μπυρα-Τσιγαρο

Δυσκολευομαι να ξεκαθαρισω σκεψεις ..Η μια πανω στην αλλη τσαλακωμενες οπως τα ρουχα μου μεσα στην ντουλαπα...
Μια απογοητευση εντονη που αδυνατω να την χρεωσω σε καποιο συγκεκριμενο ατομο ή κατασταση..

Αβιαστα το μυαλο στεκεται στον Δασκαλο..
Δεν μπορω να παρω ανασα..
Μια αδεια σοφιτα με ενα μεγαλο παραθυρο..Ενα σπασμενο πιανο,Πεταμενες σκεψεις και φαλτσες μουσικες..

Στην συνεχεια ερχεται ''Εκεινη'' και η εισβολη της στην ζωη μου..
Ηρθε -Εφυγε
Ηρθε -Εφυγε
Ηρθε -Εφυγε
...
Μεινε ...μου ειχε πει...

Αντιπαρος και το μυαλο μου σαν φλιπερακι πεταει την μπαλα στα πιο επικινδυνα σημεια του...
Η Αντιπαρος και η Διαμονη μου εκει..
Μια περιοδος της ζωης μου που ολοι θα ζηλευαν και θα μισουσαν..
Αγγιζοντας τα ορια μου,ξεπερνωντας τα ονειρα μου,μια θαυματουργη σκαλα με κατεβαζει στην θαλασσα..Ενα ποδηλατο,
-''τι χρωμα θες να ειναι;''
-''μπλε !!''

Eνα μπλε ποδηλατο!

Ψαχνοντας για φυγη εγκλωβιζομαι σε αδιαφορα βηματα περαστικων.
Φοβισμενοι, κουρασμενοι, ενθουσιασμενοι, χαρουμενοι, απογοητευμενοι, ξενερωμενοι,
χαμογελαστοι, νευριασμενοι, ανεκφραστοι...

Αα...κι Εγω...
με το Τεραστιο ''ΕΓΩ'' μου..

Ας βρεξει!!Ας επεφταν δυο δακρυα..
Δυο μονο σταγονες..